Zima 2009 przygoda z regipsami – zabudowa geberita

Zima 2009 przygoda z regipsami – zabudowa geberita

Zima 2009 zacząłem zabawą z rigipsami. Po długich wieczorach z internetem i nauką co jak z czym, po co i do czego, rozpoczynam swoją przygodę z zabudową płytami kartonowo-gipsowymi. Swoje pierwsze kroki w tym temacie postanowiłem postawić w WC, gdzie zająłem się zabudową stelaża WC firmy Geberit. Inspirację wyglądem zaczerpnąłem z salonu łazienek Max-Fliz, troszkę zmodyfikowana, ale forma bardzo podobna. Płytki zakupiliśmy te same co w łazience pokazowej. W dalszej części postaram się przedstawić dokładnie moją pracę.

LINK: post dotyczący zakupu płytek ceramicznych czerwiec 2010

Zdjęcia na zachętę

czytaj dalej… galeria zdjęć miesiąc październik 2009

Zabudowę musiałem zacząć od przeniesienia rur do grzejnika łazienkowego tzw. ręcznikowca, ponieważ panowie, którzy wykonywali nam instalację centralnego ogrzewania, stwierdzili, że nad WC będzie grzejnik łazienkowy. Niestety nam się taka opcja nie spodobała i musiałem trochę zdemolować ich dzieło i przenieść rury na sąsiednią ścianę obok drzwi, gdzie wisi sobie teraz ręcznikowiec i nikomu nie rzuca się w oczy. Trochę pracy mnie to kosztowało, ponieważ nie miałem pojęcia, jak to dobrze rozmierzyć, by grzejnik drabinkowy zgrał się na styk ze ścianą i drzwiami po drugiej… no i nie mogłem zapomnieć, że będzie też do niego wkręcona grzałka elektryczna. O gniazdku, by go podłączyć, też musiałem pamiętać. Muszę przyznać, że udało mi się wszystko dosłownie na styk … na milimetry.

Kolejne prace to rozmierzenie wszystkiego i przykręcenie profili UD 30 do podłogi. Przyznam, że wiercąc, miałem pewną obawę, ponieważ w WC mamy rozłożone ogrzewanie podłogowe w wylewce. Przewiercenie rurki byłoby dużym kłopotem, dlatego do tego tematu podchodziłem z bardzo dużą starannością. Następne czynności to łączenie ze profili CD 60 i UD 30. Do łączenia profili używałem nitownicy, jakoś nie przepadam za popularnymi w tym temacie pchełkami, czyli wkrętami samo wiercącymi do profili. W internecie istnieje wiele opinii na temat sposobów łączenia ze sobą profili. Jedni preferują pchełki, drudzy nity. Pchełkami idzie chyba szybciej, ale czasami nerwy mnie biorą, jak mi pchełka wyślizguje się spod wkrętarki, a jak kolejna i kolejna to mnie krew zalewa, więc wolę nitować. Do nitowania potrzebujemy wiertełka do metalu o średnicy nitu, nitownicy i nitów odpowiedniej długości. Połączenia nitowane są bardzo mocne, a główną ich zaletą jest mała główka, która nie wbija się tak w płytę gipsową jak w przypadku pchełek.

W międzyczasie wymyśliłem, by wykuć półki pod prysznicem. Półki w ilości 3 sztuki na ściance prysznica, która jest kominem. Komin na naszym projekcie dzieli łazienkę na dwie części, tworząc przestrzeń na kabinę prysznicową. Akurat w tej części komina mogłem sobie na to pozwolić, ponieważ komory wentylacyjne zaczynały się dopiero na poddaszu. Powstały zgrabne trzy półeczki na mydła, szampony i inne kosmetyki i akcesoria wykorzystywane pod prysznicem. Proces wykańczania półek można zobaczyć w galerii listopad 2009.

Do zabudowy miałem również rurę kanalizacyjną lecącą z poddasza. Po wykonaniu stelaża z profili, pustą przestrzeń pomiędzy ścianą a rurą wypełniłem pianką montażową, a całą zabudowę stelaża wełną szklaną, by wygłuszyć odgłosy wydobywające się z rury oraz odgłosy nalewającej się wody do zbiornika spłuczki stelaża WC.

Górną półkę zabudowy wyposażyłem w oczka halogenowe 12V i upchałem zasilacz przez otwór na oczko w jednej z półek. Jest