0
Opublikowany 25 marca 2019 autor Izabela Krzyczkowska w Wiedza budowlana
 
 

Sklejka i jej zastosowanie w urządzaniu wnętrz



Kiedy słyszymy słowo „sklejka” pojawia się skojarzenie z jaką gorszą jakością, z czymś mniej trwałym i dużo tańszym od drewna. Sklejka jest od lat stosowana do produkcji mebli i podłóg. Płyty ze sklejki wymyślono jako materiał konstrukcyjny. Obecnie jej właściwości są wykorzystywane na szeroką skalę i znajduje ona coraz więcej zastosowań w budownictwie i wykańczaniu wnętrz. Zyskuje uznanie projektantów i użytkowników.

Definicja sklejki

Najprościej mówiąc – sklejka to bardzo trwała pochodna drewna. Jest to płyta zbudowana z kilku arkuszy cienkiego forniru. Ma postać wielkoformatowych płyt, które ukazują całe piękno drewna. Uważana jest za jeden z najmocniejszych produktów drewnopodobnych. Charakteryzuje się zdecydowanie wyższą wytrzymałością mechaniczną niż płyty wiórowe, drzewno-magnezytowe pilśniowe. Sklejka jest droższa niż inne typy budowlanych płyt wiórowych. Warstwy drewna, z których powstaje sklejka są sprasowane pod ciśnieniem i wysokiej temperaturze. Układa się je tak, żeby w sąsiednich arkuszach włókna drewna były ukierunkowane na przemian. Taka budowa gwarantuje wytrzymałość mechaniczną. To znaczy, że sklejka nie odkształca się i przez wiele lat doskonale wygląda. Sklejki wykonuje się z drewna iglastego, np.: świerk, sosna lub liściastego, np.: brzoza, topola, buk, olcha i gatunki egzotyczne. Drewno zastosowane na wierzchu decyduje o zakwalifikowaniu sklejki do określonego gatunku. Wnętrze sklejki bywa wykonywane z gorszego gatunki forniru.

Do celów dekoracyjnych

Sklejka ze względu na swoją urodę i wytrzymałość powinna być stosowana głównie do celów dekoracyjnych. Wygląd (usłojenie) oraz parametry wytrzymałościowe zależą w dużej mierze od rodzaju drewna, z jakiego wykonana jest sklejka. Sklejka z drewna liściastego ma lepsze parametry, natomiast z iglastego ma decydowanie piękniejsze i wyrazistsze usłojenie.

Wodoodporność sklejki

Użytkownicy są przekonani, że jeżeli przeczytali w opisie producenta, że sklejka jest wodoodporna, to znaczy, że nie przepuszcza wody. To błędne założenie, bowiem wodoodporność oznacza, że pod wpływem wilgoci nie puszczą w niej spoiny klejowe, czyli arkusz się nie rozwarstwi. Sklejka wodoodporna może być używana do wznoszenia konstrukcji w łazienkach, ale trzeba dodatkowo zabezpieczyć ją hydrofobowo.

Kolory sklejki

O wzorze i kolorze sklejki decyduje oczywiście gatunek drewna. Na wierzchu widać układ słojów z drewna. Sklejka sosnowa jest jasnożółta,ma widoczne usłojenie i mogą na niej występować duże, widoczne sęki, co bez wątpienia dodaje jej uroku i dekoracyjnego wyglądu. Brzoza jest prawie biała, sklejka jest jednolita, usłojenie jest praktycznie niewidoczne. Olcha ma mocną,wyrazistą barwą, w tonacji czerwonawej. Usłojenia i podłużne przyciemnienia są nieliczne. Do kolorowej zabudowy,np: blaty w kuchni można wybrać sklejkę, która ma z jednej strony nałożony film melaminowy w różnych barwach, np. żółty, czerwony, zielony. Dzięki temu doskonale komponuje się ze wszystkimi kolorami mebli kuchennych i tworzy doskonale urządzone wnętrze w tym pomieszczeniu.

Klasy sklejek

Sklejki są podzielone na klasy. Najczęstszy podział to cztery klasy, choć są producenci wyróżniający nawet siedem klas. Sklejkę klasy pierwszej można wykorzystać jako materiał na ścianę lub podłogę.

Zastosowanie sklejek

Sklejka to materiał o różnorakim zastosowaniu. Może być wykorzystana do konstrukcji ścian działowych, jako podłoga, podesty, stopni schodów, okładzina ścian a nawet sufit podwieszany. Najczęstszym zastosowaniem sklejki są zabudowy meblowe, produkcja szafek kuchennych i dekoracyjnych półek. Sklejkę tnie się piłą tarczową lub pilarką mechaniczną, a przykręca do konstrukcji nośnej wkrętami samogwintującymi. W zabudowach, w których ważny jest wygląd stosuje się niewidoczne łączenie na czopy. W pokojach najlepiej stosować sklejkę suchotrwałą. W miejscach wilgotniejszych,np: przedpokoju, łazience i kuchni lepiej położyć sklejkę wodoodporną. Sklejka to znakomity materiał wykończeniowy.


Izabela Krzyczkowska