Ogród to własny skrawek zieleni, oaza ciszy, spokój, harmonii z naturą. Drzewa, krzewy, kwiaty, warzywa sprawiają, że człowiek odpoczywa. Ogród to swoisty mikroświat. Goszczą tam również zwierzęta: owady, gryzonie , ptaki różnych gatunków, płazy oraz wiewiórki i jeże. Pojawienie się zwierzątek w ogrodzie jest dużą radością dla dzieci.
Zwinny gość -wiewiórka
Miłe, puszyste, łatwo oswajające się wiewiórki to oczekiwani goście. Dzięki swoim zwyczajom żywieniowym rozsiewają nasiona roślin, co korzystnie wpływa na bioróżnorodność ogrodu. Wiewiórka ‘sprząta” ogród z opadłych owoców i orzechów. Zjada czasami żaby , owady i jaszczurki. Nie wszystkie owady pragniemy mieć w ogrodzie, dlatego też zwierzęta, które w naturalny sposób pomagają się nam pozbyć niechcianych owadów są naszymi sprzymierzeńcami. Wiewiórka nie pogardzi jajami i pisklętami. Osoby, które mają w ogrodzie budki lęgowe dla ptaków powinny zabezpieczyć je przed wiewiórkami. Jeżeli w ogrodzie zauważmy koliste gniazda zrobione niedbale z różnych gałązek i mchu, to znaczy, że w ogrodzie pojawił się ten sympatyczny gość. Resztki gniazd ptasich mogą stać początkiem „domu wiewiórki’. Wiewiórcza para buduje przeważnie kilka gniazd. Zwierzę rodzi młode 2-3 razy w roku. Młode rodzą się ślepe i wymagają troskliwej opieki. Opisywane tutaj sympatyczne zwierzątka bardzo łatwo oswajają się. Zaprzyjaźnione z człowiekiem potrafią wspinać się po ludziach niczym po drzewie. Przychodzą do człowieka po orzechy. Jednak w kontakcie z wiewiórką trzeba uważać, ponieważ mogą przenosić wściekliznę. Jeżeli chcemy, aby wiewiórki gościły w ogrodzie, to można im zbudować budkę z desek o grubości ok. 2 cm. Zaletą takiego domku jest tłumienie hałasu, na który wiewiórki są bardzo wrażliwe, zwłaszcza w okresie rozrodczym. Optymalne wymiary domku to: dno 19×19 cm, wys. przedniej ścianki 40 cm, tylnej 43 cm, średnica otworu wejściowego 4-5 cm średnicy. Wiewiórki najczęściej pojawiają się ogrodach usytuowanych blisko lasu.
Kolczasty przyjaciel ogrodu – jeż
Na temat jeży krążą różnorodne wyobrażenia i półprawdy. Powszechne jest przekonanie, że jeżeli noszą jabłka na grzbiecie, robią zapasy. Jeże są mięsożerne i „nie robią zapasów”- zjadają od razu zdobyte pożywienie. Jeż to bardzo pożyteczne zwierzątko w ogrodzie. Zjada dżdżownice, owady, ślimaki, żaby, jaszczurki , a nawet niewielkie węże. Niestety, szuka też pokarmu na drogach, co skutkuje dużą śmiertelnością. Jeżom szkodzą też środki ochronny roślin. Na szczęście obecnie stosuje się środki o mniejszej zawartości składników trujących. Jeże bardzo pomagają właścicielom ogrodów w ochronie roślin przed ślimakami i owadami. Wiele osób pomaga tym zwierzętom i buduje dla nich budki w ogrodzie. Zwierzątko buduje gniazdo pod zwalonym drzewem lub w stercie chrustu. Mości je liśćmi i sianem. Młode rodzą się ślepe , głuche i pokryte 1000 miękkich kolców. Po dwóch tygodniach otwierają oczka, a ich kolce ciemnieją i twardnieją. Obecność jeży korzystnie wpływa na stan roślin. Domek dla jeży należy ustawić w najrzadziej uczęszczanej części ogrodu, w pobliżu sterty liści, chrustu i gałęzi. Zwierzątko zasypia na zimę. W czasie hibernacji, temperatura jego ciała spada 5-6°C . Przytulny, cieplutki domek dla jeży ochraniający przed mrozem i wiatrem z pewnością pomoże im przetrwać zimę. Pod żadnym pozorem nie należy wypalać traw, ponieważ zwiększa to ryzyko pożaru, niszczy glebę i zabija zwierzęcych przyjaciół ogrodu. Poza tym wypalanie traw jest przestępstwem. Przy koszeniu ogrodu powinno zachować się ostrożność, aby nie zrobić krzywdy jeżom. Jeżeli w czasie zimy zaobserwujemy jeża w ogrodzie, czy w pobliżu drogi, to należy go zabrać do weterynarza. Bez fachowej pomocy taki jeż nie jest w stanie przetrwać zimy. Przyczyną spotkania jeża w zimie może być wybudzenie się zwierzęcia. Czasem zdarza się, że jeż nie zapadł w sen zimowy. Pomocy wymagają małe, wałęsające się jeże, ponieważ istnieje prawdopodobieństwo, że ich matka została potrącona przez samochód.
